Ινομυώματα
Τα ινομυώματα είναι καλοήθεις όγκοι που αναπτύσσονται εντός του μυϊκού στρώματος της μήτρας.
Τα ινομυώματα είναι καλοήθεις όγκοι που αναπτύσσονται εντός του μυϊκού στρώματος της μήτρας.
Τα ινομυώματα είναι καλοήθεις όγκοι που αναπτύσσονται εντός του μυϊκού στρώματος της μήτρας. Τα ινομυώματα αποτελούν την πιο συχνή καλοήθη νεοπλασία των γεννητικών οργάνων που εμφανίζεται σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας. Η συχνότητα εμφάνισης τους μπορεί να ξεπεράσει το 50% σε γυναίκες έως 50 ετών. Σε τουλάχιστον τις μισές από αυτές τις γυναίκες τα ινομυώματα δεν θα προκαλέσουν συμπτώματα και δεν απαιτούν θεραπεία.
Δεν είναι ακόμη γνωστό τι προκαλεί το σχηματισμό ινομυωμάτων, αλλά είναι πιθανό να είναι ένας συνδυασμός γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.
Τα συμπτώματα συνήθως περιλαμβάνουν βαριές περιόδους και συμπτώματα πίεσης, μη φυσιολογική μητρορραγία, πόνο στην πύελο ή στην πλάτη, ή δυσκοιλιότητα. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα ινομυώματα μπορεί να εμπλέκονται σε προβλήματα εγκυμοσύνης ή γονιμότητας.Τα συμπτώματα και οι επιλογές θεραπείας εξαρτώνται από τη θέση, τον αριθμό και το μέγεθος των ινομυωμάτων.
Ινομυώματα εκτός της μήτρας: σπάνια τα ινομυώματα μπορεί να βρίσκονται σε άλλα σημεία της λεκάνης χωρίς προσκόλληση στη μήτρα.
Τα ινομυώματα μπορεί να διαγνωστούν όταν εξεταστούν από γιατρό, να ψηλαφηθούν αλλά συνήθως απεικονίζονται με υπερηχογράφημα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να είναι χρήσιμη μια μαγνητική τομογραφία που μπορεί να δώσει επιπλέον πληροφορίες στην απόφαση για την πιο κατάλληλη επιλογή θεραπείας. Τα μικρά ινομυώματα που δεν προκαλούν συμπτώματα καλό θα είναι να μην αντιμετωπίζονται αλλά μπορούν να παρακολουθούνται με υπερηχογράφημα ενώ η αλλαγή στα συμπτώματα διασφαλίζει ότι δεν αναπτύσσονται γρήγορα.
Σε γυναίκες με βαριές περιόδους, απλές φαρμακευτικές αγωγές όπως το αντισυλληπτικό χάπι ή το ενδομήτριο σπείραμα με προγεσταγόνο (Mirena) μπορεί να βελτιώσουν τα συμπτώματα, αλλά δεν θα επηρεάσουν το μέγεθος των ινομυωμάτων (αν και υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι το Mirena μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη). Αν και υπάρχουν φάρμακα που μπορούν να προκαλέσουν συρρίκνωση των ινομυωμάτων, αυτό είναι μόνο ένα προσωρινό αποτέλεσμα καθώς η θεραπεία περιορίζεται από σημαντικές παρενέργειες και μετά τη θεραπεία τα ινομυώματα επιστρέφουν γρήγορα στο μέγεθος της προ-θεραπείας. Σε περιπτώσεις που η φαρμακευτική αντιμετώπιση έχει αποτύχει, είναι ακατάλληλη ή σε μεγαλύτερα ινομυώματα υπάρχουν άλλες επιλογές, κυρίως χειρουργικές. Σε αυτές περιλαμβάνονται η λαπαροσκοπική, υστεροσκοπική ή ανοικτή αφαίρεση των ινομυωμάτων. Η επιλογή της συγκεκριμένης θεραπείας είναι εξατομικευμένη καθώς πρέπει να γίνει προσεκτική αξιολόγηση για να προσδιοριστεί ποιος μπορεί να υποβληθεί σε κάθε ένα είδος χειρουργικής επέμβασης.
